ಭಾರತ - ಪಾಕ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್....

ಮೊನ್ನೆ ಜೂನ್ ೩ ಕ್ಕೆ ಟಿ-ಟ್ವೆಂಟಿ ವಿಶ್ವ ಕಪ್ ನ ವಾರ್ಮ್ ಅಪ್ ಪಂದ್ಯ, ಭಾರತ-ಪಾಕ್ ನಡುವೆ ಬ್ರಿಟ್ ಓವಲ್ ನಲ್ಲಿತ್ತು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆರಾಮಾಗಿ ಭಾರತ ಗೆದ್ದ ಈ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬರೀ ಅಭ್ಯಾಸ ಪಂದ್ಯವಾದರೂ ಹೌಸ್ ಫುಲ್ ಆಗಿದ್ದ ಸ್ಟೇಡಿಯಂನಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಉತ್ಸಾಹ, ಹುಮ್ಮಸ್ಸು, ಗದ್ದಲ, ಚೀರಾಟ - ಭಾರತ - ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳ ನಡುವಿನ ವೈರತ್ವದ ಉದಾಹರಣೆಯಂತಿತ್ತು. It was electric!!

ಸಂಜೆ ೫.೩೦ ಕ್ಕೆ ಈ ಪಂದ್ಯವಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಇದ್ದ ಹಾಲೆಂಡ್ - ಸ್ಕಾಟ್ಲೆಂಡ್ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲೇ "ಜೀತೇಗಾ ಭೈ ಜೀತೇಗಾ...." ಮಂತ್ರ ಘೋಷಣೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದ್ದವು. ನೀರಸವೆನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಲೆಂಡ್ ಗೆಲುವಿನ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ಸ್ಟೇಡಿಯಂ ತುಂಬ ಗದ್ದಲ. ಪಾಪದ ಆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟಿಗರೂ ಒಂದ್ಸಾರ್ತಿ ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ! ಯಾಕೆಂದು ನಾವು ಕಣ್ ಕಣ್ ಬಿಡಬೇಕಾದ್ರೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು- ದೊಡ್ಡ ಪರದೆಯಲ್ಲಿ ಧೋನಿ - ಯುವರಾಜ್ ಸಿಂಗ್ ರ ದರ್ಶನ!!! ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಬಿಳಿಯರು ಕಕ್ಕಾ-ಬಿಕ್ಕಿ. ಒಬ್ಬ ಎದ್ದು ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಬೀರ್ ತೊಗೊಂಡು ಬಂದ.

ಅರ್ಧ-ಬರ್ದ ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಟೇಡಿಯಂ, ಮ್ಯಾಚ್ ಶುರುವಾಗೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೌಸ್ ಫುಲ್. ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ಬೆಂಬಲಿಗರು.೫ ನೇ ಫ್ಲೋರ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ನಾವು, ಸುಮಾರು ೧೫ ಜನ, ಮಧ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ೪ ಭಾರತದ ತ್ರಿವರ್ಣ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟಿನ ಶರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಗುಜರಾತಿಗಳು. ಇವ್ಯಾವೂ ಇಲ್ಲದ ನಾವು ನಾಕು ಜನ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ under prepared to cheer. ಅವರಿಗೊಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿ ಬ್ಯಾಗಿಂದ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಹಳೆ ತೆಗೆದೆವು. ಶಬ್ದಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದ ಗುಂಪಿಗೆ ಬ್ಯಾಲನ್ಸ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಬರೀ ಹಸಿರು ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ಗಳೇ. ಒಂಟಿ ಚುಕ್ಕಿ ಹಸಿರು ಧ್ವಜಗಳೇ. ಪಕ್ಕದ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ. ಈ ಕಡೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಕುಟುಂಬ. ಹಿಂದೆ ಗುಜರಾತಿಗಳು.

ಪಂದ್ಯ ಶುರುವಾಗೋ ಮೊದಲು ಶಾರೀರಿಕ ಕಸರತ್ತಿಗಿಳಿದ ಎರಡೂ ತಂಡಗಳಿಗೆ ಜಯಕಾರ ಹಾಕ್ತಿದ್ದಾರೋ ಇಲ್ಲ ಬೈತಿದ್ದಾರೋ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಧೋನಿ, ಯುವರಾಜ್, ಇರ್ಫಾನ್, ಯೂಸುಫ್, ಭಜ್ಜಿ, ರೋಹಿತ್, ಇಶಾಂತ್ - ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಇಳಿದರು ಫೀಲ್ಡಿಗೆ. ಅಂತೆಯೇ ಅಫ್ರಿದಿ, ಮಲಿಕ, ಯುನಿಸ್, ತನ್ವಿರ್ ಗಳು ಕೂಡ. ಕೊನೆಗೂ ಶುರುವಾಯಿತು ಆಟ!

ಅದರ ಜೊತೆಗೇ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಗದ್ದಲ. ಮೊದಲ ಫ್ಲೋರ್ ನಲ್ಲಿ ಮಿನಿ ಸ್ಕರ್ಟನಲ್ಲಿದ್ದವಳೊಬ್ಬ ಸುಂದರಿ ಒಂದು ಬ್ಯಾನರ್ ತೆಗೆದದ್ದೇ ತಡ, ಎರಡನೇ ಫ್ಲೋರನಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಕಿ ಬೆಂಬಲಿಗರಿಗೆ ಎಲ್ಲೋ ಬೆಂಕಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಗಿತ್ತು. Q - Can Pak ever win against India in a world Cup match? A: NEVER!!. ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಬರೆದಿದ್ದಳು ಆಕೆ. ಅಷ್ಟು ಸಾಕಗಿತ್ತು ಮೇಲಿನವರಿಗೆ. ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತೆ ಮೊದಲ ಓವರ್ ನಲ್ಲೇ ಒಂದು ವಿಕೆಟ್ ಬೇರೆ ಬಿತ್ತು. ಸ್ಟೇಡಿಯಂ ನಲ್ಲಿನ ಅಬ್ಬರ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ತ್ರಿವರ್ಣ ಕೆಳೆಗಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ೪ ಒವರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಕಿ ತಂಡ ೪೫ ರನ್ ಮುಟ್ಟಿದಾಗಲೂ! ಆದರೆ ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಪಾಕಿ ಬೆಂಬಲಿಗರ ಗದ್ದಲ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿತ್ತು. ಬೌಂಡರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಇರ್ಫಾನ್ ರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಳತೀರದು. ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬಿಳಿಯರು ನಾಕು ಬೀರ್ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ, ಮುಂದೇನು ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಂತಿತ್ತು.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗ ೫ ಎಸೆತಗಳಲ್ಲಿ ೩ ವಿಕೆಟ್ ಬಿದ್ದವೋ, ನಮ್ಮ ಗದ್ದಲ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿತ್ತು. ಹಸಿರು ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ಗಳಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು ಕರೆ ಕರೆದು ಛೇಡಿಸಹತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ೧೫೮ ರನ್ ಗಳಾದಾಗ ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೀವ ಬಂತು.

It was turnign nasty in the stadium. ಕೊನೆಗೆ ಮೊದಲ ಫ್ಲೋರ್ ನಿಂದ ಭಾರತದ ಧ್ವಜ ಹಿಡಿದ ಒಬ್ಬ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟ ಎರಡನೇ ಫ್ಲೋರ್ ಗೆ. ಒಬ್ಬನೇ. ಅಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದು ಸುಮಾರು ೩೦ ಜನ ಪಾಕಿಗಳು. ಅವರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಕೊಟ್ಟು, ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುವಂತೆ ನಟಿಸಿ, ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದು ಹೊರಟೇ ಹೋದ. ಅಸಹಾಯಕ ಪಾಕಿಗಳು!! ಮೇಲಿಂದ ನಾವು, ಕೆಳಗಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪು ಕಾಡತೊಡಗಿತು.

ಅದೆಲ್ಲಿದ್ದನೂ, ಬಂದ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುವ ಬ್ರಿಟ್-ಇಂಡಿಯನ್. ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ನಾವಾಯಿತು ನಮ್ಮ ಗದ್ದಲವಾಯಿತು ಎಂಬತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಫ್ಲೋರ್ ನಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಯಿತು ಅಬ್ಬರ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಕಿ ಕುಟುಂಬ, ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪಾಕಿಗಳನ್ನ ಹರಿದು ಮುಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟ ಮಹರಾಯ! Yo, your world cup is over man, start packing up. Why dont u sing the Pak song, come on, sing it. ಫುಲ್ ಬ್ರಿಟ್ ಆಕ್ಸೆಂಟನಲ್ಲಿ ಟಾಂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಮಗೇ ಕರುಣೆ ಉಕ್ಕಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಅವ ಹೊರಡಲು ಕಾರಣ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು! ಈ ಕಡೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ ಬಿಡದಾದಾಗ, ಆ ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯ ಕೇಳಿದ್ದು ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಸಲದ IPL ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಯಾರು? ಇವ ಹೇಳಿದ ಹೈದ್ರಾಬಾದ್. ಅವ ಹೇಳಿದ ಅದು ನಮ್ಮೂರು. ನಾನಿಲ್ಲಿ ಬಂದಿರೋದು ನಿನ್ನ್ ಥರಾನೇ ಭಾರತವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು. ಒಂದು ಸಾರಿ ಹೇಳಿ ಹೊರಟ ಮಹಾನುಭಾವ! ಆದರೂ ಏಕೋ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಉತ್ಸಾಹ ಅವರಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ.

ಭಾರತದ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ ನಮ್ಮ GDP ಥರಾನೆ ಏರಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಓಪನಿಂಗ್ ಜೋಡಿ ಮಾಡಿದ ಮೋಡಿ ಮುಂದೆ ಪಾಕಿಗಳ ಸದ್ದಡಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಗದ್ದಲಕ್ಕೆ ಮಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಳಿಯರ ಬೀರ್ ಸೇವನೆ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಗೆದ್ದ ಭಾರತ ತಂಡ, ಸ್ಟೇಡಿಯಂ ಹೊರಗೆ ಕುಣಿದಾಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಪಂದ್ಯ ಮುಗಿದಿದ್ದು ೯.೩೦ ಕ್ಕೆ ಆದರೂ, ಹೊರಗೆ ನಮ್ಮ ಗದ್ದಲ ಮುಗಿದಾಗ ೧೦.೩೦! ಮನೆಗೆ ಮುಟ್ಟಿದಾಗ ೧೧.೩೦.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೋಮಾಂಚಕ ಸಂಜೆ ಮುಗಿದಿತ್ತು! ಭಾರತ ಗೆದ್ದಿದೆ. ಹೀಗೆ ಗೆಲುವು ಮುಂದುವರೆದು ವಿಶ್ವ ಕಪ್ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಉಳೀಲಿ.

ಕಾಯುತಿರುವೆ...

ಮಧುರ ಮುಂಜಾವಿನಲಿ
ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಲಿ ಆಡಿಸಲೊಂದು ಕೈಗೆ,

ಏರುತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಡಿ
ಜೊತೆಗೂಡಿ ಅಡಿಯಿಡುವ ಪಾದಕೆ,

ತೀರ ಕೆಂಪಗಾಗುವಲ್ಲಿ
ನೀರಾಗಿ ಕೆಂಪಾಗುವ ಕೆನ್ನೆಗೆ,

ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳೆದಿಂಗಳಲ್ಲಿ
ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಿರಿಸುವ ಗೆಜ್ಜೆಗೆ...

ಮುಂದೇನು ಬರುವುದು?

೫ ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನವೋದಯ ವಿದ್ಯಾಲಯದ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ (ಸುಮಾರು ೧೦-೧೫ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು) ತಯಾರಿಸಿದವರು - ಬಿರಾದಾರ್ ಗುರುಗಳು. ಇವತ್ತಿಗೂ ನಿತ್ಯ ನೆನೆಯಬೇಕಾದ ನೆಚ್ಚಿನ ಸರ್. ಅವರು ಅಂದು ದಿನಾ ೧೦-೧೨ ತಾಸಿನ ಆ ತಾಲೀಮು ನೀಡದೇ ಇದ್ದಿದ್ದ್ರೆ, ಇವತ್ತಿಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ನೋಡ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಲೆ ಹಾಕಿ, ತಾವೇ ಗೈಡ್ ತರಿಸಿ, ನಿತ್ಯ ಗಣಿತ, ಭಾಷೆ, ರೀಸನಿಂಗ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಲಿಸಿ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಂತೆ ದಿನವೂ ಅಣುಕು ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿ, ತಿದ್ದಿ, ತೀಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಯಾವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಯಾರು ಮಾಡಿದ್ದರು ಅಂದ್ರೆ, ನಾವು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು, ಮುಗಿಸಿ, ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆವು! (ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಹೊರ ಹೋಗಲು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ). ಅವರ ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನ ನಿಜ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕೊರಗು ಈಗಲೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಆ ನಿರಾಶೆ ನಮ್ಮನ್ನ ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಬಿಡದೆ, ಮತ್ತೆ ಹುರುದುಂಬಿಸಿ, ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿ, ಎತ್ತರದ ಗುರಿ ಕೊಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ತಲುಪಲು ಏಣಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನ ತಿದ್ದಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿಸಿದ ಮಹಾನುಭಾವ ಅವರು.

ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲೆ ಒಂದು ಡಿಸಿಪ್ಲಿನ್ ಇತ್ತು. ಅವರಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ! ಅವರಿಂದ ಕಲಿತಿದ್ದು ಒಂದೆ, ಎರಡೆ? ಕಠಿಣವಾದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಿಂದ, ವ್ಯಾಕರಣ, ಗಣಿತ, ದುಂಡಗಿನ (?) ಕೈ ಬರಹ, ರೀಸನಿಂಗ್, ಕೊನೆಗೆ ಕಬಡ್ಡಿ, ಖೊ ಖೊ ವರೆಗೆ! ಬರಿ ಹೊಲದ ಬದದ ಮೇಲಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಹದ ಮಾಡಿ, ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮುಂದಡಿಯಿಡಿಸಿದ ಕುಂಬಾರ ಅವರು.

ರೀಸನಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ - ಮುಂದೇನು ಬರುವುದು? - ೪ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಐದನೇದನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು ಇದರ ತಿರುಳು. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ, pattern ಗುರ್ತಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಪಾಠ ಇದು. ಇಂತಹ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಮಗೆ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟ ಬಿರಾದಾರ್ ಸರ್ ನಮಗೆಲ್ಲ ಪ್ರಾತಃಸ್ಮರಣೀಯರು.

ಬಿರಾದಾರ್ ಸರ್ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ವರ್ಗವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದು, ನಾನು ೪ ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ೧೯೯೧ ರಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿಂದೀಚಿಗೆ ಅವರ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಗಳು, ವೈದ್ಯರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, MBA ಆದವರು, ಕೃಷಿಕರು, ಆಡಳಿತಗಾರರು ತಯಾರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರತಿ ಪೈರೂ ಅಷ್ಟೆ ಉನ್ನತ ಬೆಳೆ ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದು ಹಂಬಲಿಸುವ ರೈತನಂತೆ ಬಿರಾದಾರ್ ಸರ್ ಇವತ್ತಿಗೂ ತಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕೃಷಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅದೇ ತಿಳವಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ. ಯಾವುದೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಏನೇ ಆಗುವ ಮೊದಲು ಒಬ್ ಒಳ್ಳೆಯ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಗರೀಕನಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಅವರ ಈ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಎಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

ಅವರ ಕುಟುಂಬವೇ ಈ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೃಷಿಗೆ ನಿಂತಿದೆ. ಅವರ ಮನೆಯವರು (ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಬಿರಾದಾರ್ ಮೇಡಮ್), ಅಳಿಯ ಬಸಣ್ಣ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ’ಕುಂಬಾರರೆ ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವರೇ ಮತ್ತು ಬೀರುತ್ತಿರುವವರೇ. ಮುತ್ತಿನಂಥ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳು - ಇಬ್ಬರು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಗಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬಾಕೆ ಡಾಕ್ಟರ್. ತುಂಬಿದ ಕೊಡ, ತುಂಬು ಕುಟುಂಬ.

ಬಿರಾದಾರ್ ಸರ್, ನಿಮ್ಮ ಈ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ತಪಸ್ಸು, ಕೃಷಿ ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರೀಲಿ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಮತ್ತೂ ಸಾವಿರಾರು ಹೂವುಗಳರಳಲಿ. ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆ ನಾಗರಿಕರಲು ಸಿಗಲಿ. ನಮನ ಸರ್....

ಉಗಾದಿ..

ಚೈತ್ರದ ಚಿಗುರು
ತೆನೆಯೊಡೆದ ಭತ್ತ
ಬಲಿತ ಮಾವು
ಫಲಿತ ಫಸಲು... ಬೆಲ್ಲ

ಶುರುವಾದ ಸುಡು ಬೇಸಗೆ
ಗಾಳಿ-ಧೂಳು
ಬಾವಿ ತಳ... ಬೇವು

ಅದು ಜೀವನ
ಇದುವೂ ಜೀವನ
ಎರಡರ ಮಧ್ಯ ಅಲ್ಲ-
ಎರಡರ ಮಿಶ್ರಣ, ಜೀವನ

ಹಿಂದಿನ ಬೇವಿನ ಕಲಿಕೆ
ನಾಳಿನ ಬಲ
ಬೆಲ್ಲದ ಒಲವು
ರವಿಕಿರಣ
ಎರಡೂ ಕಲೆತ ಇಂದು.... ಉಗಾದಿ...

ಹಳೆ ಪಾತ್ರೆ, ಹಳೆ ಕಬ್ಬಣ ಮತ್ತು emosanal ಅತ್ಯಾಚಾರ್!!

ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕೇಳಿದ ಕನ್ನಡ ಹಾಡು - ಹಳೆ ಪಾತ್ರೆ, ಹಳೆ ಕಬ್ಬಣ, ಹಳೆ ಪೇಪರ್ ತರಹಾ ಈ... ಪರ-ವಿರೋಧಿ ವಾದಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದ ಈ ಹಾಡು, ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಂತಿತ್ತು. ಸಾಹಿತಿ ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ ನಮ್ಮೂರಿನ ಹುಡುಗ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಯಶಸ್ಸಿನ ನಂತರ ಆತ ತಿಳವಳ್ಳಿಯ (ಅವರು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಊರ, ಹಾವೇರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದೆ) ಹೆಸರು ಎತ್ತದೇ ತಾನು ಕುಂದಾಪುರದ ಬಳಿಯವರು ಎಂದಿದ್ದು ಮತ್ತು, ಈ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ವ್ಯಾಪಕ ನೆಗೆಟಿವ್ ಪ್ರಚಾರ, ಎರಡೂ ಸೇರಿ ಅವರನ್ನು ಆಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಈ ಹಾಡು!

ಭಟ್ಟರ ಹುಡುಗ ಹದಗೆಟ್ಟ ಹೋಗ್ಯಾನ!! ಎಂಥಾ ಮನಿ ಹುಡುಗ ಇಂಥಾ ಹಾಡು ಬರೀತಾನ್ ಅನ್ಸಿರ್ಲಿಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ ಅನ್ನೋದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಜನ ಗುನುಗುನಿಸ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ದು ಇದೇ ಹಾಡು! ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವೆಬ್ ತಾಣಗಳಲ್ಲೂ ಇದರ ಪರ-ವಿರೋಧಿ ಚರ್ಚೆಗಳಾದವು. ಹಿರಿ ನಟ ರಾಜೇಶ್ ಇದನ್ನ ಪ್ರಬಲವಾಗೇ ಖಂಡಿಸಿ ಖೇದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪರವಾಗಿಯೂ ವಾದಗಳು ಅನೇಕ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದವು.

ಅದೇನೆ ಇರಲಿ, ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಯೋಗರಾಜ್ ರ ಸಾಧನೆಯೇ! ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆಯಂತೆ.

ಇದನ್ನ ಬರಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡದೆ, ಮತ್ತು ಬರಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯದೆ, ಇದು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ಈ ಮಂಥನವನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಮಜಲಿನಿಂದ ನೋಡಬೇಕೆನ್ನಿಸಿದ್ದು, ದೇವ್ - ಡಿ ಎಂಬ ಹೊಸ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರದ ಮತ್ತೊಂದು ತುಂಬಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಹಾಡು ಕೇಳಿದಾಗ. ತೇರಾ emosanal ಅತ್ಯಾಚಾರ್ ಎನ್ನುವ ಈ ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಎಷ್ಟು ಕಚಡವಾಗಿದೆಯೆನ್ನುವುದು, bol, bol why did you ditch me, whore, ಎನ್ನುವ ಸಾಲಿಂದ ತಿಳಿಬಹುದು.

ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇರಬಹುದು. ಆ ಭಾಷೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಜಾಸ್ತಿ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಎಲ್ಲೂ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗೆ, ಇದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕೆಡಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ಮಕ್ಕಳ, ಯುವಕರ ಮೇಲೆ ಆಗಬಹುದಾದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮದ ಮೇಲೆಯಾಗಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಚರ್ಚೆ, ಕಾಮೆಂಟ್ ಕೇಳಿಲ್ಲ/ಓದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಒಂದು ಕನ್ನಡದ, ಇದೇ mode ನಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆ ಪಾತ್ರೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ಆ ಚರ್ಚೆ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಆ ಕಳಕಳಿ, ಪ್ರಭುದ್ಧತೆ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರೆ, ಎರಡೂ ಹಾಡುಗಳು catchy ಸಂಗೀತ ಹೊಂದಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಂಗೆ ಇವೆರಡೂ ಇಷ್ಟ!!

ಏನಾರ ಬರೀಬೇಕ್..

ಏನಾರ ಬರೀಬೇಕ್ ಅನ್ಸೇತಿ. ಏನ್ ಬರೀಬೇಕ್ ಅಂತ ತಿಳೀವಲ್ದಾಗೇತಿ... ಹಿಂಗಾಗೆ ಬಂದಿರೋ ನಾಕೈದು ವಿಚಾರ ಗೀಚೇನಿ..

ಧಾರ್ವಾಡ್ ಭಾಷೆದಾಗ್ ಪಿಚ್ಚರ್:
ಇಲ್ಲಿ ತನ ಕನ್ನಡ್ ಸಿನೇಂದಾಗ್ ಧಾರ್ವಾಡ್ ಭಾಷಾ ಪಾವರ್ಸಿಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರ ಸುಳ್ಳಾಗ್ತದ. ಆದ್ರ ಬರೇ ಅದ ಭಾಷಾ ಉಪ್ ಯೋಗ್ಸಿ ಯಾವ್ ಸಿನೇಮಾ ನು ಬಂದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಖರೆ. ಸಂತ ಶಿಶುನಾಳ ಷರೀಫ, ಗಾನಯೋಗಿ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಗವಾಯಿ, ನಾಗಮಂಡಲ ಹಿಂಗ ಕೆಲ್ವೊಂದು ನಮ್ ಕಡಿ ಕಥಿ ಇಟ್ಕೊಂಡಿರೋ ಸಿನೇಮ ಬಂದಾವು, ಆದ್ರು ನಡ್ ನಡುವ ಡೈರ್‍ಕ್ಟರ್ ಭಾಷಾ ಛಾಪು ಕಾಣ್ಸಿರ್ತದ.
ಮೂಡಲ ಮನೆ ಅಂತ ಧಾರವಾಹಿ ಏನೋ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದ್ರಾಗು ’ಮನೆ’ ನ ಆತ ಹೊರ್ತು ’ಮನಿ’ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ.

ಬಿ.ವಿ.ಬಿ ಕಾಲೇಜಿನ್ ಹುಡುಗ, ಎಸ್.ಜೆ.ಎಮ್ ಕಾಲೇಜ್ ಹುಡುಗಿ. ಇಲ್ಲಾ ಕೆ.ಸಿ.ಡಿ ಹುಡುಗ, ಜೆ.ಎಸ್.ಎಸ್. ಹುಡುಗಿ. ಕಾಲೇಜ್ ಕಥಿ ಬ್ಯಾಡಾ ಅಂದ್ರ, ಬಿಜಾಪುರ್ ಹುಡುಗ ಕಿತ್ತೂರ್ ಹುಡುಗಿ. ನಡುವ ಗದಗ್ ರಾಜಕೀಯ. ಇಲ್ಲಾ ಸೌಂದತ್ತಿ ಹೀರೋ ಐ.ಏ.ಎಸ್ ಪಾಸಾಗಿ ಧಾರ್ವಾಡಕ್ಕ ಡಿ.ಸಿ ಆಗಿ ಬಂದು ಪಾಟೀಲ್ ಅನ್ನೋ ವಿಲನ್ ಅಟ್ಟ್ಯಾಡ್ಸಿ ಹೊಡ್ಯೋದು.. ಹಿಂಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ವಿಚಾರ ಅವ. ನೋಡೋಣು..


ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ- ಭಾರತದ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಬೇಸ್.
ಹುಡುಕ್ಯಾಡಿದ್ರ ಹತ್ರಾಗ್ ಒಬ್ಬರ ಧಾರ್ವಾಡ್ ಕಡಿ ಮನ್ಷ ಸಿಗೋ ಈ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿ, ನಮ್ ಹುಬ್ಬಳ್ಳ್ಯಾಗ್ ಯಾಕ್ ಬೆಳಿಬಾರ್ದು? ಕೇಶ್ವಾಪುರ ನ ವೈಟ್ ಫೀಲ್ಡ್, ಗೋಕುಲ್ ರೋಡ್ ನ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಿಟಿ ಮಾಡಿದ್ರ, ನವನಗರ ತನ್ ತಾನ ಕೋರಮಂಗಲ ಆಗ್ತದ. ಚನ್ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಲ್ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾಂಧಿ ನಗರ ಆಗಿ, ದೇಶ್ ಪಾಂಡೆ ನಗರ ಹೊಸ ಜಯನಗರ ಆಗ್ ಬಾರ್ದ್ಯಾಕ್?


ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ - ಬೆಂಗಳೂರು - 4 ತಾಸ್ನ್ಯಾಗ್ ಮುಟ್ಸೋ ಟ್ರೈನು..
ಇರೋ 400 ಕಿಲೋ ಮೀಟ್ರಿಗೆ 10 ತಾಸ್ ಯಾಕ್ ಬೇಕ್ ಪಾ? ತಾಸಿಗೆ 100 ಕಿ.ಮೀ ಓಡೋ ಅಂತ ಟ್ರೈನ್ ಹಾಕಿಶಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6 ಗಂಟೆ ಕ್ಕ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಬಿಟ್ರ 10 ಗಂಟೆ ಕ್ಕ ಬೆಂಗಳೂರಾಗ್ ಇರ್ಬೇಕ್. ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕೆಲ್ಸ ಹಗುರಾಕ್ಕಾವ್.

ಹಿಂಗ ವಿಚಾರ ಮಾಡ್ಕೋತ ಕುಂತಾಗ ತಲಿ ಮತ್ತ ಮತ್ತ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರ್ವಾಡ್ ದ್ ಕಡೀನ ಸುತ್ತಾಡ್ತೇತಿ. ಹಿಂಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದ್ ಛೊಲೋ ಬ್ಲಾಗ್ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗ್ಬೌದು. ಹಂಗಂತ ವಿಚಾರ ನ ಮಾಡ್ಡಿದ್ರ ಹೆಂಗ? ನಿಮ್ಗೇನಾರ ಬೇರೇ ವಿಚಾರ ಬರಾಕತ್ತಿದ್ರ ಇಲ್ಲೇ ಗೀಚಿ ಹೊಗ್ರೆಲ... ಏನಂತೀರಿ?

ಒಂದು ವಾರದ ಕೊನೆ..

Typical!! ಈ ಶನಿವಾರಗಳೇ ಹೀಗೆ. ಶುಕ್ರವಾರದ ತನಕ ಯಾವಾಗ ಬರತ್ತೋ ಅಂತ ಕಾಯೋದು.. ಬರ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಯಾವಗ ಮುಗ್ದೋಗತ್ತೋ ಗೊತ್ತೆ ಆಗಿರಲ್ಲ. ಆದ್ರು ಶನಿವಾರ-ಭಾನುವಾರದ ಈ ಎರಡು ದಿನಗಳ ವಾರಾಂತ್ಯದ ಮೆಲುಕು, ಮಾಡಿದ ತುಂಬಾ (?) ಕೆಲಸಗಳ ಅವಲೋಕನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತದೆ..

ಶುಕ್ರವಾರ -
ಸಂಜೆ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಇ-ಪೇಪರ್ ಪುಟಗಳನ್ನ ತೆರೆದು ಕೊನೆ ನಾಲ್ಕು ಪುಟಗಳನ್ನ ತಿರುವಿ (ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ :) ) ಮುಗಿಸೋದು. ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡ ದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿತ್ರಗಳ ವಿವರ ಓದಿ, ಕನ್ನಡಿಗರು.ಕಾಂ ನಲ್ಲಿ ಆನ್ ಲೈನ್ ಚಿತ್ರ ಯಾವ್ದಿದೆ ಅಂತ ನೋಡೊದು. (ಈಗ ಬರ್ತಾ ಇಲ್ಲ). ಚಿತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ರೆ ನೋಡೋದು. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಯಾವ್ದಾರ ಹಿಂದಿ ಇದ್ಯೆನೋ ಅಂತ ನೋಡಿ, ಹಿಡ್ಸಿದ್ರೆ ಮುಗ್ಸಿ, ಒಂದ್ ಸಲ ಆಫೀಸ್ ಮೇಲ್ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಕಿ ಮಲ್ಗ್ತೀನಿ.

ಶನಿವಾರ -

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಚುರ್ ಗುಟ್ಟೋತಂಕ ಮಲ್ಗಿದ್ದು, ಬೇಕೋ ಬೇಡ್ವೋ ಅಂತ ಎದ್ದು, ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, 4 ಬ್ರೆಡ್ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿ, ಹಾಗೇ ಫ್ಲಾಸ್ಕ್ ಅಲ್ಲಿರೋ ಚಹ ಬಗ್ಗಿಸಿ, ಕಾಟಾಚಾರದ ತಿಂಡಿ ಮುಗ್ಸೋದು. ಒಂದ್ಸರ್ತಿ ಆಫೀಸ್ ಮೇಲ್ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸೋದು.ಮನ್ಸಿದ್ರೆ ತಿರ್ಗಾಡಕ್ಕ್ ಹೋಗ್ತೀನಿ. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ... ಪವಡಿಸು ಪರಮಾತ್ಮ.... :)
ಶನಿವಾರ - ಸಂಜೆ
ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಇ-ಪೇಪರ್ ಪುಟಗಳನ್ನ ತೆರೆದು ಕೊನೆ ಸಂಪಾದಕೀಯ ಪುಟವನ್ನ ತಿರುವಿ (ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ :) ) ಮುಗಿಸೋದು. ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡ ದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿತ್ರಗಳ ವಿವರ ಓದಿ, ಕನ್ನಡಿಗರು.ಕಾಂ ನಲ್ಲಿ ಆನ್ ಲೈನ್ ಚಿತ್ರ ಯಾವ್ದಿದೆ ಅಂತ ನೋಡೊದು. (ಈಗ ಬರ್ತಾ ಇಲ್ಲ). ಚಿತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ರೆ ನೋಡೋದು. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಯಾವ್ದಾರ ಹಿಂದಿ ಇದ್ಯೆನೋ ಅಂತ ನೋಡಿ, ಹಿಡ್ಸಿದ್ರೆ ಮುಗ್ಸಿ, ಒಂದ್ ಸಲ ಆಫೀಸ್ ಮೇಲ್ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಕಿ ಮಲ್ಗ್ತೀನಿ. :)


ಬ್ಲಾಗಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ಹೀಗೊಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ನ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಯಾಕೋ ಅದನ್ನ ಮುದ್ರಿಸಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿ ಅದನ್ನ ಮುಂದುವರೆಸೋಣ ಎಂದು ಇವತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ, ಒಂದ್ನಿಮಿಷ!, ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ವಾರಂತ್ಯದ ದಿನಚರಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆಯೇ? ಇದನ್ನ ಬರೆದಿಟ್ಟಾಗ, (ಸುಮಾರು 6-8 ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ) ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದೇ ಆಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಈಗ? ಮತ್ತೊಂದು ಮಂಥನಕ್ಕೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಡ್ತಾ ಇದೆ. ವಿ.ಕ. ದ ವೆಬ್ಸೈಟ್ ಕೈ ಕೊಡಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ದಾಗಿಂದ ಅದನ್ನ ನೋಡೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟಿದೀನಿ. ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡ ದ ಜೊತೆಗೆ ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯೂ ಜೊತೆಗೂಡಿದೆ. ಸ್ಟೇಜ್ 6 ಬಂದ್ ಆದಾಗಿಂದ ವಿಯೋಹ್ ಜತೆಗೂಡಿದೆ. ಚಳಿಗಾಲ ಮುಗಿದಿದ್ದರಿಂದ ಟೆನ್ನಿಸ್, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಶುರು ಆಗಿದೆ. ಹೊಸ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತೊಗೊಂಡಾಗಿಂದ ಹೊರಗೆ ತಿರುಗಾಟ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿದೆ. ಆರ್ಕುಟ್ ನಲ್ಲಿ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ತರಹದ ಜಾಹಿರಾತು ಬರತೊಡಗಿದ ಮೇಲೆ ಅಕೌಂಟ್ ಮುಚ್ಚಿದೀನಿ. ಶ್ರೀವತ್ಸ ಜೋಶಿ ಯವರು ಕಳೆಸುವ ’ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಶ’ದ ಜೊತೆಗೆ, ಮೆಚ್ಚಿನ ರವಿ ಬೆಳೆಗೆರೆಯ ’ಸೂರ್ಯ ಶಿಕಾರಿ’ ಯೂ ಸಿಗೋದ್ರಿಂದ ಕಾದು ಕಾದು ಓದ್ತೀನಿ.


ಹೀಗೆ ಏನೇನೋ ಕಾರಣಗಳಿದ್ರೂ, ದಿನಚರಿ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಾನೇಕೆ ಕೊರಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ? ಅಂದ್ರೆ ಈಗ ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲದೇ ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೋಯಿತೆ? ಹೋಗಲಿ, ಈ ದಿನಚರಿ, ೫ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೂ ಇತ್ತೆ? ಇಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷವೂ ಇರತ್ತೇ? ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದೇ ಶಾಶ್ವತ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ, ಓದಿದ್ದೆ. ಅರ್ಥ ಆಗ್ಲಿಕ್ಕೆ, ಬ್ಲಾಗ್ ಬೇಕಾಯ್ತು!!

ಆದ್ರೆ ಒಂದು ಮಾತಂತೂ ನಿಜ, ಈ ಶನಿವಾರಗಳೇ ಹೀಗೆ. ಶುಕ್ರವಾರದ ತನಕ ಯಾವಾಗ ಬರತ್ತೋ ಅಂತ ಕಾಯೋದು.. ಬರ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಯಾವಗ ಮುಗ್ದೋಗತ್ತೋ ಗೊತ್ತೆ ಆಗಿರಲ್ಲ. :)