ಲಂಡನ್ನಿನ ಕೆಲ ಹುಚ್ಚು ಮುಖಗಳು....

ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಇರ್ತವೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾತಾಡುವ ಹುಚ್ಚು, ಕೆಲವರಿಗೆ ತಿರುಗಾಟದ ಹುಚ್ಚು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಂಗೀತದ ಹುಚ್ಚು, ನಂಗೆ ಮರೆವಿನ ಹುಚ್ಚು. ನಾನೀಗ ಹೇಳ ಹೊರಟಿರುವುದು ಈ ತರಹದ ಹುಚ್ಚು ಅಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ, ಊರಿನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಜನ ಒಂದೇ ವಿಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುವುದಿದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಚ್ಚೇ. ಕೆಲವರು ಇದನ್ನ ಪಾಸ್ ಟೈಮ್ ವಿಷಯಗಳೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ವಿಷಯಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಬಹಳ ಕಾಲದ ವರೆಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನಾನದನ್ನು ಹುಚ್ಚೇ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ.

ಈ ತರಹದ ಹುಚ್ಚನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಗುರ್ತಿಸಬಹುದು. ನನ್ನ ಎರಡು ವರ್ಷದ ಲಂಡನ್ ವಾಸದಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿದ, ಓದಿದ, ಅನುಭವಿಸಿದ ಕೆಲ ಲೋಕಲ್ ಹುಚ್ಚುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಕೊರೆತ...

೧. ಕ್ಲಬ್ ಫುಟ್ಬಾಲ್:- ಇದು ಲಿಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ ವಿಷಯ. ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವವ ಬೇರೆ ಗ್ರಹದಿಂದ ಬಂದಿರುವವನಂತೆ ನೋಡುವ ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ಕ್ಲಬ್ ನ ಅಭಿಮಾನಿಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ಒಂಥರಾ ’ಧರ್ಮ’ ಮತ್ತು ’ಕರ್ಮ’. ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನ್ಯೂ ಕಾಸಲ್ ನ ಡೇವಿಡ್, ಮುಂದೆ ಹಾಟ್ ಸ್ಪರ್ಸ್ ನ ಜೇಸನ್, ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಆರ್ಸನಾಲ್ ನ ಕೆವಿನ್, ಅವನ ಮುಂದೆ ಎವರ್ಟನ್ ನ ಜಿಮ್, ಜಿಮ್ ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಲಿವರ್ ಪೂಲ್ ನ ಸ್ಟೀವ್ ಇದ್ದರೆ, ಅವನ ಹಿಂದೆ ವೆಸ್ಟ್ ಹ್ಯಾಮ್ ನ ಮ್ಯಾಟ್ ಕೂತಿದ್ದಾನೆ. ಇವರೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಡಿಪಾರ್ಟ್ ಮೆಂಟ್ ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು! ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ಟೀವ್, ನೀಲ್ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಡೇವಿಡ್ ನ ಬೆಂಬಲದಿಂದ ಜೇಸನ್ ನ ಹಾಟ್ ಸ್ಪರ್ಸ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್!!
ಪ್ರೀಮಿಯರ್ ಲೀಗ್ ನಲ್ಲಿ ಆಡದ ಕ್ವೀನ್ ಪಾರ್ಕ್ ರೇಂಜರ್ಸ ನ ಸೈಮನ್ ಸ್ವಲ್ಪ ವೀಕ್. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ನಾವು ನಾಕು ಜನ ಭಾರತೀಯರಿರುವುದರಿಂದ ಮ್ಯಾನ್ ಯು ಬೆಂಬಲಿಗರೂ ಜಾಸ್ತಿ (ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಕ್ಲಬ್ ಒಂದೇ ತಾನೆ :) )

೨. ವೆದರ್!! :- ಇದನ್ನ ಹವಾಮಾನ ಎನ್ನಲು ನಂಗಿಷ್ಟ ಇಲ್ಲ. ಇದನ್ನ ವೆದರ್ ಅಂದರೇ ಅದರ ಹುಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಉಳಿಯೋದು. ಛೇ, ಎಂಥ ಮಳೆ ಮಾರಾಯಾ ಬಿಡ್ತಾನೇ ಇಲ್ಲ. ನಾಳೆ ’ಸನ್ನಿ ಇಂಟರ್ವೆಲ್’ ಇದೆ. ಈ ವೀಕೆಂಡ್ ಗೆ ಬಿಸಿಲಿದೆ. ಈ ಸರ್ತಿ ಛಳಿಗಾಲ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಗೇ ಬಂದಿದೆ. 2006 ನ ಬೇಸಿಗೆಯಂತ ಬೇಸಿಗೆ ಕಂಡಿಲ್ಲ್ಲ. ಈ ಸರ್ತಿನೂ ’ವೆಟ್ ಸಮ್ಮರ್ರೇ’. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆ ಸಿಗಲಿ, ಎಲ್ಲೇ ಕುಡೀಲಿ, ಎಲ್ಲೇ ತಿನ್ನಲಿ, ವೆದರ್ ನ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬರದಿದ್ದರೆ ಮಾತು ಸಾಗಲ್ಲ, ಮಾತು ಮುಗಿಯಲ್ಲ. ಅದೇನು ಹುಚ್ಚೋ

೩. ರಗ್ಬಿ :- ಇದು ಎರಡನೇ ಜನಪ್ರಿಯ ಕ್ರೀಡೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ವಿಶ್ವಕಪ್ ವಿಜೇತರು. ಆದರೂ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾ, ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡ್, ಐರ್ಲ್ಂಡ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯದ ಜೊತೆ ಆಡುವಾಗ ಸೋಲುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ! ಎಲ್ಲಿ ತನಕ ಇದರ ಹುಚ್ಚು ಅಂದರೆ, ಮಗು ಹುಟ್ಟುವ ಒಂದು ದಿನ ಮುಂಚೆ ಸೌತ್ ಆಫ್ರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮ್ಯಾಚ್ ನೋಡಿ ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ತಿರುಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಶಯ!!

೪. NHS :- ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿಗೇ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದ ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಇದು. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉಚಿತ ಆರೋಗ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯ. ಅದಕ್ಕೇ ಏನೋ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಗಿಜಿಗಿಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ, ಸೌಲಭ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ, ಸೌಲಭ್ಯದ ಕೊರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹರಟೆ ಕೊಚ್ಚುವುದು ಲಂಡನ್ನಿಗರ ಇನ್ನೊಂದು ಹುಚ್ಚುತನ. ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆ/ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಸಿತ್ತ ಇಲ್ಲ ಟೀಕಿಸುವುದು, ಇಲ್ಲವೇ ಪ್ರಶಂಸಿವುದು ಸರ್ವೆ ಸಾಮಾನ್ಯ!

೫. ಅಂಡರ್ ಗ್ರೌಂಡ್, ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಮತ್ತು ಸೈಕಲ್ ಹೊಡಿಯುವವರು :- ಸುಮಾರು ದಶಕಗಳ ಮೊದಲೆ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಲಂಡನ್ನಿನ ಜನರು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗೆ ಹಾವುಗಳು ಸರಿದಂತೆ ಚಲಿಸುವ ರೈಲುಗಳು ಲಂಡನ್ನಿನ ಬೆನ್ನುಲುಬುಗಳು. ಇವು ನಿಂತರೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಮಿಲಿಯಗಟ್ಟಲೆ ನಷ್ಟ! ಕಿಕ್ಕ್ರಿರಿದು ತುಂಬಿ ಚಲಿಸುವ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಳೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾದರೆ ನಿಲ್ಲುವ, ಪ್ರತಿ ವಾರಾಂತ್ಯಕ್ಕೂ ರಿಪೇರಿಯೆಂದು ಸ್ಥಬ್ಧವಾಗುವ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೈಯುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಹಾಗೆ, ಲಂಡನ್ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣ ಕೂಡ. ಇಲ್ಲೆ ಇರುವ, ಇಲ್ಲೇ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುವ ಲಂಡನ್ನಿಗರಿಗೆ ಪ್ರವಾಸಿಗಳ ಪೌಂಡ್ ಗಳೇನೋ ಬೇಕು, ಆದರೆ ಪ್ರವಾಸಿಗಳು ಬೇಡ! ಈ ಜನ ಅದೇಕೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತೆಗೆದು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೀತಾರೊ?, ಹೀಗೇಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾರೋ? ಇವರೇಕೆ ಕ್ಯಾಶುವಲ್ ಡ್ರೆಸ್ ಹಾಕ್ತಾರೋ? ಆ ಪಿಕಡಿಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಸ್ ನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಸೇರುವಂತಹುದು ಏನಿದೆಯೋ? ಹೀಗೇ ಲಂಡನ್ನ್ನಿಗರ ಗೊಣಗು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಇವೆರಡರ ಜೊತೆಗೇ ತಳಾಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಾಣಿವರ್ಗ - ಸೈಕಲ್ ಹೊಡಿಯುವವರು. ಇವರಿಗೆ ಯಾವ ರೂಲ್ಸೂ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬರೀ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡಿತಾರೆ. ಫುಟ್ಪಾತ್ ಮೇಲೇ ಚಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊನ್ನೆ ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದ, ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಸೈಕಲ್ ಕಳುವಾಯಿತು. ಈ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ನಂಗೆ ಅಂಡರ್ ಗ್ರೌಂಡೇ ಗತಿ. - ಈ ಲಂಡನ್ನಿಗರ ಗೊಣಗಾಟಕ್ಕೆ ಕೊನೆ ಇಲ್ಲ!!

೬. ಟ್ರಫಲ್ಗರ್ ಸ್ಕ್ವೇರ್ ನ ನಾಲ್ಕನೇ ಕಟ್ಟೆ (ಪ್ಲಿಂತ್): - ಟ್ರಫಲ್ಗರ್ ಸ್ಕ್ವೇರ್ ಲಂಡನ್ನಿನ ಅತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತಾಣಗಳಲ್ಲೊಂದು. ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಕಟ್ಟೆ ಇರುವ ಈ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಕಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದೊಂದು ಸಿಂಹವಿದೆ. ನಾಲ್ಕನೇಯದನ್ನೇಕೋ ಖಾಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ದುಡ್ಡಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಪ್ರತೀತಿ. ಈ ಖಾಲಿ ಇರುವ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಎಂತಹ ’ಆರ್ಟ್’ ಕೂರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಲಂಡನ್ನಿಗರ ’ಹಾಟ್ ಟಾಪಿಕ್’ ಗಳಲ್ಲೊಂದು!

೭. ಪ್ರವಾಸ! :- ಇಲ್ಲಿರುವ ದರಿದ್ರ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೋ, ಇವರ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ದುಡ್ಡಿಗೋ, ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಜಗತ್ತನ್ನಾಳಿದ ಅನುಭವಕ್ಕೋ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ನಿಗರ ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಚಟ ಅಂದರೆ - ಜಗತ್ತು ಸುತ್ತುವುದು. ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಟ ಒಂದು ಬಾರಿ, ಯಾವುದಾದರೂ ಬೇರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗದ ಲಂಡನ್ನಿಗ ಲಂಡನ್ನಿಗನೇ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮಾಫೀಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಜೆನ್ನಿ ಹೋದ ವರ್ಷ, ಅಂದರೆ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟಾಗಲೂ, ೪ ಬಾರಿ ತಿರುಗಿ ಬಂದಳು. ಮಲೇಶಿಯ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯ, ಇಜಿಪ್ತ, ಭಾರತ, ದುಬೈ, ಅಮೆರಿಕ್, ಆಫ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಕೆಲ ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೇಶಗಳು ಇಲ್ಲಿನವರಿಗೆ ಭಾರಿ ಪ್ರೀತಿಯ ತಾಣಗಳು. ಅರೆ, ಕೆರಿಬಿಯನ್ ದ್ವೀಪಗಳೂ ಕೂಡ! ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಸೈ, ತಿರುಗಾಡಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದ ಕೈ!!

೮.(ಬೀರ್) ಕುಡಿಯೋದು!! :- ಅರೆ, ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳದೇ ಲಂಡನ್ನಿನ ಹುಚ್ಚುಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಲ್ಲ!! ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳೂ ಚರ್ಚೆಯಾಗುವುದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೀರ್ (ಇಲ್ಲ ವೈನ್, ಇಲ್ಲ ವೋಡ್ಕ, ಇಲ್ಲ ಜಿನ್, ಇಲ್ಲ ವಿಸ್ಕಿ) ಇದ್ದಾಗಲೇ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರೆ, ಕೆಲ್ಸ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಮದುವೆ ಆದರೆ, ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಸೋತರೆ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಗೆದ್ದರೆ, ಮಳೆ ಬಂದರೆ, ಬರದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ಹೋಗುವುದಿದ್ದರೆ, ಗುರುವಾರ ಬಂದರೆ, ಸಂಬಳದ ದಿನ, ಕ್ಲಬ್ ಸೋತರೆ, ಗೆದ್ದರೆ, ಕೊನೆಗೆ ಸೀನಿದರೂ ಕುಡೀತಾರೆ ಇಲ್ಲಿ ಜನ!! ನಾನಂತು ಇದನ್ನ ಇಲ್ಲಿಯ ರಾಷ್ಟೀಯ ಕ್ರೀಡೆ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ! ಅದೇನು ಹುಚ್ಚೋ?

೯.

೧೦. ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲವೂ, ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಕೂಡಿ ’ಫೇಸ್ ಬುಕ್’ ನಲ್ಲಿ ಅಪ್ ಡೇಟ್ ಮಾಡುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಹುಚ್ಚು. ಪ್ರೊಪೋಸ್ ಮಾಡುವುದು, ಕೈ ಕೊಡುವುದ್, ಟಾಂಟ್ ಮಾಡುವುದು, ದೋಸ್ತಿ ಮಾಡುವುದು, ಎಲ್ಲವೂ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲೇ!!

ಮೇಲಿನ ೯ ನೇ ಹುಚ್ಚು ಒಂಥರಾ ’ಖಾಲಿ ಜಾಗ ಭರ್ತಿ ಮಾಡಿ’ ತರಹ. ಇಲ್ಲಿ bbc ಯ ಫೀಸ್ ನಿಂದ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ದರದ ವರೆಗೆ, ಹೀಥ್ರೂ ಏರ್ ಪೋರ್ಟ್ ನ ಐದನೆ ರನ್ ವೇ ಇಂದ ಬ್ಯಾಂಕ ಗಳಾ ಬೋನಸ್ ವರೆಗೆ - ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನ ಭರಿಸಬಹುದು!! :)

ನೀವೇನಾದರೂ ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ಬಂದರೆ ಗಮನದಲ್ಲಿರಲಿ ಎಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ.... :)

ಭಾರತ - ಪಾಕ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್....

ಮೊನ್ನೆ ಜೂನ್ ೩ ಕ್ಕೆ ಟಿ-ಟ್ವೆಂಟಿ ವಿಶ್ವ ಕಪ್ ನ ವಾರ್ಮ್ ಅಪ್ ಪಂದ್ಯ, ಭಾರತ-ಪಾಕ್ ನಡುವೆ ಬ್ರಿಟ್ ಓವಲ್ ನಲ್ಲಿತ್ತು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆರಾಮಾಗಿ ಭಾರತ ಗೆದ್ದ ಈ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬರೀ ಅಭ್ಯಾಸ ಪಂದ್ಯವಾದರೂ ಹೌಸ್ ಫುಲ್ ಆಗಿದ್ದ ಸ್ಟೇಡಿಯಂನಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಉತ್ಸಾಹ, ಹುಮ್ಮಸ್ಸು, ಗದ್ದಲ, ಚೀರಾಟ - ಭಾರತ - ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳ ನಡುವಿನ ವೈರತ್ವದ ಉದಾಹರಣೆಯಂತಿತ್ತು. It was electric!!

ಸಂಜೆ ೫.೩೦ ಕ್ಕೆ ಈ ಪಂದ್ಯವಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಇದ್ದ ಹಾಲೆಂಡ್ - ಸ್ಕಾಟ್ಲೆಂಡ್ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲೇ "ಜೀತೇಗಾ ಭೈ ಜೀತೇಗಾ...." ಮಂತ್ರ ಘೋಷಣೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದ್ದವು. ನೀರಸವೆನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾಲೆಂಡ್ ಗೆಲುವಿನ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ಸ್ಟೇಡಿಯಂ ತುಂಬ ಗದ್ದಲ. ಪಾಪದ ಆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟಿಗರೂ ಒಂದ್ಸಾರ್ತಿ ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ! ಯಾಕೆಂದು ನಾವು ಕಣ್ ಕಣ್ ಬಿಡಬೇಕಾದ್ರೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು- ದೊಡ್ಡ ಪರದೆಯಲ್ಲಿ ಧೋನಿ - ಯುವರಾಜ್ ಸಿಂಗ್ ರ ದರ್ಶನ!!! ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಬಿಳಿಯರು ಕಕ್ಕಾ-ಬಿಕ್ಕಿ. ಒಬ್ಬ ಎದ್ದು ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಬೀರ್ ತೊಗೊಂಡು ಬಂದ.

ಅರ್ಧ-ಬರ್ದ ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಟೇಡಿಯಂ, ಮ್ಯಾಚ್ ಶುರುವಾಗೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೌಸ್ ಫುಲ್. ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ಬೆಂಬಲಿಗರು.೫ ನೇ ಫ್ಲೋರ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ನಾವು, ಸುಮಾರು ೧೫ ಜನ, ಮಧ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ೪ ಭಾರತದ ತ್ರಿವರ್ಣ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟಿನ ಶರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಗುಜರಾತಿಗಳು. ಇವ್ಯಾವೂ ಇಲ್ಲದ ನಾವು ನಾಕು ಜನ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ under prepared to cheer. ಅವರಿಗೊಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿ ಬ್ಯಾಗಿಂದ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಹಳೆ ತೆಗೆದೆವು. ಶಬ್ದಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದ ಗುಂಪಿಗೆ ಬ್ಯಾಲನ್ಸ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಬರೀ ಹಸಿರು ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ಗಳೇ. ಒಂಟಿ ಚುಕ್ಕಿ ಹಸಿರು ಧ್ವಜಗಳೇ. ಪಕ್ಕದ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ. ಈ ಕಡೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಕುಟುಂಬ. ಹಿಂದೆ ಗುಜರಾತಿಗಳು.

ಪಂದ್ಯ ಶುರುವಾಗೋ ಮೊದಲು ಶಾರೀರಿಕ ಕಸರತ್ತಿಗಿಳಿದ ಎರಡೂ ತಂಡಗಳಿಗೆ ಜಯಕಾರ ಹಾಕ್ತಿದ್ದಾರೋ ಇಲ್ಲ ಬೈತಿದ್ದಾರೋ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಧೋನಿ, ಯುವರಾಜ್, ಇರ್ಫಾನ್, ಯೂಸುಫ್, ಭಜ್ಜಿ, ರೋಹಿತ್, ಇಶಾಂತ್ - ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಇಳಿದರು ಫೀಲ್ಡಿಗೆ. ಅಂತೆಯೇ ಅಫ್ರಿದಿ, ಮಲಿಕ, ಯುನಿಸ್, ತನ್ವಿರ್ ಗಳು ಕೂಡ. ಕೊನೆಗೂ ಶುರುವಾಯಿತು ಆಟ!

ಅದರ ಜೊತೆಗೇ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಗದ್ದಲ. ಮೊದಲ ಫ್ಲೋರ್ ನಲ್ಲಿ ಮಿನಿ ಸ್ಕರ್ಟನಲ್ಲಿದ್ದವಳೊಬ್ಬ ಸುಂದರಿ ಒಂದು ಬ್ಯಾನರ್ ತೆಗೆದದ್ದೇ ತಡ, ಎರಡನೇ ಫ್ಲೋರನಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಕಿ ಬೆಂಬಲಿಗರಿಗೆ ಎಲ್ಲೋ ಬೆಂಕಿ ಇಟ್ಟ ಹಾಗಿತ್ತು. Q - Can Pak ever win against India in a world Cup match? A: NEVER!!. ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಬರೆದಿದ್ದಳು ಆಕೆ. ಅಷ್ಟು ಸಾಕಗಿತ್ತು ಮೇಲಿನವರಿಗೆ. ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದಂತೆ ಮೊದಲ ಓವರ್ ನಲ್ಲೇ ಒಂದು ವಿಕೆಟ್ ಬೇರೆ ಬಿತ್ತು. ಸ್ಟೇಡಿಯಂ ನಲ್ಲಿನ ಅಬ್ಬರ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ತ್ರಿವರ್ಣ ಕೆಳೆಗಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ೪ ಒವರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಕಿ ತಂಡ ೪೫ ರನ್ ಮುಟ್ಟಿದಾಗಲೂ! ಆದರೆ ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಪಾಕಿ ಬೆಂಬಲಿಗರ ಗದ್ದಲ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿತ್ತು. ಬೌಂಡರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಇರ್ಫಾನ್ ರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಳತೀರದು. ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬಿಳಿಯರು ನಾಕು ಬೀರ್ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ, ಮುಂದೇನು ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಂತಿತ್ತು.

ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗ ೫ ಎಸೆತಗಳಲ್ಲಿ ೩ ವಿಕೆಟ್ ಬಿದ್ದವೋ, ನಮ್ಮ ಗದ್ದಲ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿತ್ತು. ಹಸಿರು ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ಗಳಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು ಕರೆ ಕರೆದು ಛೇಡಿಸಹತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ೧೫೮ ರನ್ ಗಳಾದಾಗ ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೀವ ಬಂತು.

It was turnign nasty in the stadium. ಕೊನೆಗೆ ಮೊದಲ ಫ್ಲೋರ್ ನಿಂದ ಭಾರತದ ಧ್ವಜ ಹಿಡಿದ ಒಬ್ಬ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟ ಎರಡನೇ ಫ್ಲೋರ್ ಗೆ. ಒಬ್ಬನೇ. ಅಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದು ಸುಮಾರು ೩೦ ಜನ ಪಾಕಿಗಳು. ಅವರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಕೊಟ್ಟು, ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುವಂತೆ ನಟಿಸಿ, ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆದು ಹೊರಟೇ ಹೋದ. ಅಸಹಾಯಕ ಪಾಕಿಗಳು!! ಮೇಲಿಂದ ನಾವು, ಕೆಳಗಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪು ಕಾಡತೊಡಗಿತು.

ಅದೆಲ್ಲಿದ್ದನೂ, ಬಂದ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುವ ಬ್ರಿಟ್-ಇಂಡಿಯನ್. ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ನಾವಾಯಿತು ನಮ್ಮ ಗದ್ದಲವಾಯಿತು ಎಂಬತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಫ್ಲೋರ್ ನಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಯಿತು ಅಬ್ಬರ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಕಿ ಕುಟುಂಬ, ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪಾಕಿಗಳನ್ನ ಹರಿದು ಮುಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟ ಮಹರಾಯ! Yo, your world cup is over man, start packing up. Why dont u sing the Pak song, come on, sing it. ಫುಲ್ ಬ್ರಿಟ್ ಆಕ್ಸೆಂಟನಲ್ಲಿ ಟಾಂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಮಗೇ ಕರುಣೆ ಉಕ್ಕಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಅವ ಹೊರಡಲು ಕಾರಣ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು! ಈ ಕಡೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ ಬಿಡದಾದಾಗ, ಆ ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯ ಕೇಳಿದ್ದು ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಸಲದ IPL ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಯಾರು? ಇವ ಹೇಳಿದ ಹೈದ್ರಾಬಾದ್. ಅವ ಹೇಳಿದ ಅದು ನಮ್ಮೂರು. ನಾನಿಲ್ಲಿ ಬಂದಿರೋದು ನಿನ್ನ್ ಥರಾನೇ ಭಾರತವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು. ಒಂದು ಸಾರಿ ಹೇಳಿ ಹೊರಟ ಮಹಾನುಭಾವ! ಆದರೂ ಏಕೋ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಉತ್ಸಾಹ ಅವರಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ.

ಭಾರತದ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ ನಮ್ಮ GDP ಥರಾನೆ ಏರಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಓಪನಿಂಗ್ ಜೋಡಿ ಮಾಡಿದ ಮೋಡಿ ಮುಂದೆ ಪಾಕಿಗಳ ಸದ್ದಡಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಗದ್ದಲಕ್ಕೆ ಮಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಳಿಯರ ಬೀರ್ ಸೇವನೆ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಗೆದ್ದ ಭಾರತ ತಂಡ, ಸ್ಟೇಡಿಯಂ ಹೊರಗೆ ಕುಣಿದಾಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಪಂದ್ಯ ಮುಗಿದಿದ್ದು ೯.೩೦ ಕ್ಕೆ ಆದರೂ, ಹೊರಗೆ ನಮ್ಮ ಗದ್ದಲ ಮುಗಿದಾಗ ೧೦.೩೦! ಮನೆಗೆ ಮುಟ್ಟಿದಾಗ ೧೧.೩೦.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೋಮಾಂಚಕ ಸಂಜೆ ಮುಗಿದಿತ್ತು! ಭಾರತ ಗೆದ್ದಿದೆ. ಹೀಗೆ ಗೆಲುವು ಮುಂದುವರೆದು ವಿಶ್ವ ಕಪ್ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಉಳೀಲಿ.

ಕಾಯುತಿರುವೆ...

ಮಧುರ ಮುಂಜಾವಿನಲಿ
ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಲಿ ಆಡಿಸಲೊಂದು ಕೈಗೆ,

ಏರುತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಡಿ
ಜೊತೆಗೂಡಿ ಅಡಿಯಿಡುವ ಪಾದಕೆ,

ತೀರ ಕೆಂಪಗಾಗುವಲ್ಲಿ
ನೀರಾಗಿ ಕೆಂಪಾಗುವ ಕೆನ್ನೆಗೆ,

ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳೆದಿಂಗಳಲ್ಲಿ
ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಿರಿಸುವ ಗೆಜ್ಜೆಗೆ...

ಮುಂದೇನು ಬರುವುದು?

೫ ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನವೋದಯ ವಿದ್ಯಾಲಯದ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ (ಸುಮಾರು ೧೦-೧೫ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು) ತಯಾರಿಸಿದವರು - ಬಿರಾದಾರ್ ಗುರುಗಳು. ಇವತ್ತಿಗೂ ನಿತ್ಯ ನೆನೆಯಬೇಕಾದ ನೆಚ್ಚಿನ ಸರ್. ಅವರು ಅಂದು ದಿನಾ ೧೦-೧೨ ತಾಸಿನ ಆ ತಾಲೀಮು ನೀಡದೇ ಇದ್ದಿದ್ದ್ರೆ, ಇವತ್ತಿಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ನೋಡ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಲೆ ಹಾಕಿ, ತಾವೇ ಗೈಡ್ ತರಿಸಿ, ನಿತ್ಯ ಗಣಿತ, ಭಾಷೆ, ರೀಸನಿಂಗ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಲಿಸಿ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಂತೆ ದಿನವೂ ಅಣುಕು ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿ, ತಿದ್ದಿ, ತೀಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಯಾವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಯಾರು ಮಾಡಿದ್ದರು ಅಂದ್ರೆ, ನಾವು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು, ಮುಗಿಸಿ, ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆವು! (ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಹೊರ ಹೋಗಲು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ). ಅವರ ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನ ನಿಜ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕೊರಗು ಈಗಲೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಆ ನಿರಾಶೆ ನಮ್ಮನ್ನ ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಬಿಡದೆ, ಮತ್ತೆ ಹುರುದುಂಬಿಸಿ, ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿ, ಎತ್ತರದ ಗುರಿ ಕೊಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ತಲುಪಲು ಏಣಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನ ತಿದ್ದಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿಸಿದ ಮಹಾನುಭಾವ ಅವರು.

ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲೆ ಒಂದು ಡಿಸಿಪ್ಲಿನ್ ಇತ್ತು. ಅವರಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ! ಅವರಿಂದ ಕಲಿತಿದ್ದು ಒಂದೆ, ಎರಡೆ? ಕಠಿಣವಾದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಿಂದ, ವ್ಯಾಕರಣ, ಗಣಿತ, ದುಂಡಗಿನ (?) ಕೈ ಬರಹ, ರೀಸನಿಂಗ್, ಕೊನೆಗೆ ಕಬಡ್ಡಿ, ಖೊ ಖೊ ವರೆಗೆ! ಬರಿ ಹೊಲದ ಬದದ ಮೇಲಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಹದ ಮಾಡಿ, ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮುಂದಡಿಯಿಡಿಸಿದ ಕುಂಬಾರ ಅವರು.

ರೀಸನಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ - ಮುಂದೇನು ಬರುವುದು? - ೪ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಐದನೇದನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು ಇದರ ತಿರುಳು. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ, pattern ಗುರ್ತಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಪಾಠ ಇದು. ಇಂತಹ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಮಗೆ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟ ಬಿರಾದಾರ್ ಸರ್ ನಮಗೆಲ್ಲ ಪ್ರಾತಃಸ್ಮರಣೀಯರು.

ಬಿರಾದಾರ್ ಸರ್ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ವರ್ಗವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದು, ನಾನು ೪ ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ೧೯೯೧ ರಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿಂದೀಚಿಗೆ ಅವರ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಗಳು, ವೈದ್ಯರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, MBA ಆದವರು, ಕೃಷಿಕರು, ಆಡಳಿತಗಾರರು ತಯಾರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರತಿ ಪೈರೂ ಅಷ್ಟೆ ಉನ್ನತ ಬೆಳೆ ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದು ಹಂಬಲಿಸುವ ರೈತನಂತೆ ಬಿರಾದಾರ್ ಸರ್ ಇವತ್ತಿಗೂ ತಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕೃಷಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅದೇ ತಿಳವಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ. ಯಾವುದೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಏನೇ ಆಗುವ ಮೊದಲು ಒಬ್ ಒಳ್ಳೆಯ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಗರೀಕನಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಅವರ ಈ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಎಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

ಅವರ ಕುಟುಂಬವೇ ಈ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೃಷಿಗೆ ನಿಂತಿದೆ. ಅವರ ಮನೆಯವರು (ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಬಿರಾದಾರ್ ಮೇಡಮ್), ಅಳಿಯ ಬಸಣ್ಣ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ’ಕುಂಬಾರರೆ ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದವರೇ ಮತ್ತು ಬೀರುತ್ತಿರುವವರೇ. ಮುತ್ತಿನಂಥ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳು - ಇಬ್ಬರು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಗಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬಾಕೆ ಡಾಕ್ಟರ್. ತುಂಬಿದ ಕೊಡ, ತುಂಬು ಕುಟುಂಬ.

ಬಿರಾದಾರ್ ಸರ್, ನಿಮ್ಮ ಈ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ತಪಸ್ಸು, ಕೃಷಿ ಹೀಗೇ ಮುಂದುವರೀಲಿ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಮತ್ತೂ ಸಾವಿರಾರು ಹೂವುಗಳರಳಲಿ. ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆ ನಾಗರಿಕರಲು ಸಿಗಲಿ. ನಮನ ಸರ್....

ಉಗಾದಿ..

ಚೈತ್ರದ ಚಿಗುರು
ತೆನೆಯೊಡೆದ ಭತ್ತ
ಬಲಿತ ಮಾವು
ಫಲಿತ ಫಸಲು... ಬೆಲ್ಲ

ಶುರುವಾದ ಸುಡು ಬೇಸಗೆ
ಗಾಳಿ-ಧೂಳು
ಬಾವಿ ತಳ... ಬೇವು

ಅದು ಜೀವನ
ಇದುವೂ ಜೀವನ
ಎರಡರ ಮಧ್ಯ ಅಲ್ಲ-
ಎರಡರ ಮಿಶ್ರಣ, ಜೀವನ

ಹಿಂದಿನ ಬೇವಿನ ಕಲಿಕೆ
ನಾಳಿನ ಬಲ
ಬೆಲ್ಲದ ಒಲವು
ರವಿಕಿರಣ
ಎರಡೂ ಕಲೆತ ಇಂದು.... ಉಗಾದಿ...

ಹಳೆ ಪಾತ್ರೆ, ಹಳೆ ಕಬ್ಬಣ ಮತ್ತು emosanal ಅತ್ಯಾಚಾರ್!!

ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕೇಳಿದ ಕನ್ನಡ ಹಾಡು - ಹಳೆ ಪಾತ್ರೆ, ಹಳೆ ಕಬ್ಬಣ, ಹಳೆ ಪೇಪರ್ ತರಹಾ ಈ... ಪರ-ವಿರೋಧಿ ವಾದಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದ ಈ ಹಾಡು, ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಂತಿತ್ತು. ಸಾಹಿತಿ ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ ನಮ್ಮೂರಿನ ಹುಡುಗ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಯಶಸ್ಸಿನ ನಂತರ ಆತ ತಿಳವಳ್ಳಿಯ (ಅವರು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಊರ, ಹಾವೇರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದೆ) ಹೆಸರು ಎತ್ತದೇ ತಾನು ಕುಂದಾಪುರದ ಬಳಿಯವರು ಎಂದಿದ್ದು ಮತ್ತು, ಈ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ವ್ಯಾಪಕ ನೆಗೆಟಿವ್ ಪ್ರಚಾರ, ಎರಡೂ ಸೇರಿ ಅವರನ್ನು ಆಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಈ ಹಾಡು!

ಭಟ್ಟರ ಹುಡುಗ ಹದಗೆಟ್ಟ ಹೋಗ್ಯಾನ!! ಎಂಥಾ ಮನಿ ಹುಡುಗ ಇಂಥಾ ಹಾಡು ಬರೀತಾನ್ ಅನ್ಸಿರ್ಲಿಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ ಅನ್ನೋದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಜನ ಗುನುಗುನಿಸ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ದು ಇದೇ ಹಾಡು! ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವೆಬ್ ತಾಣಗಳಲ್ಲೂ ಇದರ ಪರ-ವಿರೋಧಿ ಚರ್ಚೆಗಳಾದವು. ಹಿರಿ ನಟ ರಾಜೇಶ್ ಇದನ್ನ ಪ್ರಬಲವಾಗೇ ಖಂಡಿಸಿ ಖೇದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪರವಾಗಿಯೂ ವಾದಗಳು ಅನೇಕ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದವು.

ಅದೇನೆ ಇರಲಿ, ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಯೋಗರಾಜ್ ರ ಸಾಧನೆಯೇ! ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆಯಂತೆ.

ಇದನ್ನ ಬರಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡದೆ, ಮತ್ತು ಬರಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯದೆ, ಇದು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ಈ ಮಂಥನವನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಮಜಲಿನಿಂದ ನೋಡಬೇಕೆನ್ನಿಸಿದ್ದು, ದೇವ್ - ಡಿ ಎಂಬ ಹೊಸ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರದ ಮತ್ತೊಂದು ತುಂಬಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಹಾಡು ಕೇಳಿದಾಗ. ತೇರಾ emosanal ಅತ್ಯಾಚಾರ್ ಎನ್ನುವ ಈ ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಎಷ್ಟು ಕಚಡವಾಗಿದೆಯೆನ್ನುವುದು, bol, bol why did you ditch me, whore, ಎನ್ನುವ ಸಾಲಿಂದ ತಿಳಿಬಹುದು.

ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇರಬಹುದು. ಆ ಭಾಷೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಜಾಸ್ತಿ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಎಲ್ಲೂ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗೆ, ಇದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಕೆಡಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ಮಕ್ಕಳ, ಯುವಕರ ಮೇಲೆ ಆಗಬಹುದಾದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮದ ಮೇಲೆಯಾಗಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಚರ್ಚೆ, ಕಾಮೆಂಟ್ ಕೇಳಿಲ್ಲ/ಓದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಒಂದು ಕನ್ನಡದ, ಇದೇ mode ನಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆ ಪಾತ್ರೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ಆ ಚರ್ಚೆ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಆ ಕಳಕಳಿ, ಪ್ರಭುದ್ಧತೆ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರೆ, ಎರಡೂ ಹಾಡುಗಳು catchy ಸಂಗೀತ ಹೊಂದಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಂಗೆ ಇವೆರಡೂ ಇಷ್ಟ!!

ಏನಾರ ಬರೀಬೇಕ್..

ಏನಾರ ಬರೀಬೇಕ್ ಅನ್ಸೇತಿ. ಏನ್ ಬರೀಬೇಕ್ ಅಂತ ತಿಳೀವಲ್ದಾಗೇತಿ... ಹಿಂಗಾಗೆ ಬಂದಿರೋ ನಾಕೈದು ವಿಚಾರ ಗೀಚೇನಿ..

ಧಾರ್ವಾಡ್ ಭಾಷೆದಾಗ್ ಪಿಚ್ಚರ್:
ಇಲ್ಲಿ ತನ ಕನ್ನಡ್ ಸಿನೇಂದಾಗ್ ಧಾರ್ವಾಡ್ ಭಾಷಾ ಪಾವರ್ಸಿಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರ ಸುಳ್ಳಾಗ್ತದ. ಆದ್ರ ಬರೇ ಅದ ಭಾಷಾ ಉಪ್ ಯೋಗ್ಸಿ ಯಾವ್ ಸಿನೇಮಾ ನು ಬಂದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಖರೆ. ಸಂತ ಶಿಶುನಾಳ ಷರೀಫ, ಗಾನಯೋಗಿ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಗವಾಯಿ, ನಾಗಮಂಡಲ ಹಿಂಗ ಕೆಲ್ವೊಂದು ನಮ್ ಕಡಿ ಕಥಿ ಇಟ್ಕೊಂಡಿರೋ ಸಿನೇಮ ಬಂದಾವು, ಆದ್ರು ನಡ್ ನಡುವ ಡೈರ್‍ಕ್ಟರ್ ಭಾಷಾ ಛಾಪು ಕಾಣ್ಸಿರ್ತದ.
ಮೂಡಲ ಮನೆ ಅಂತ ಧಾರವಾಹಿ ಏನೋ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದ್ರಾಗು ’ಮನೆ’ ನ ಆತ ಹೊರ್ತು ’ಮನಿ’ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ.

ಬಿ.ವಿ.ಬಿ ಕಾಲೇಜಿನ್ ಹುಡುಗ, ಎಸ್.ಜೆ.ಎಮ್ ಕಾಲೇಜ್ ಹುಡುಗಿ. ಇಲ್ಲಾ ಕೆ.ಸಿ.ಡಿ ಹುಡುಗ, ಜೆ.ಎಸ್.ಎಸ್. ಹುಡುಗಿ. ಕಾಲೇಜ್ ಕಥಿ ಬ್ಯಾಡಾ ಅಂದ್ರ, ಬಿಜಾಪುರ್ ಹುಡುಗ ಕಿತ್ತೂರ್ ಹುಡುಗಿ. ನಡುವ ಗದಗ್ ರಾಜಕೀಯ. ಇಲ್ಲಾ ಸೌಂದತ್ತಿ ಹೀರೋ ಐ.ಏ.ಎಸ್ ಪಾಸಾಗಿ ಧಾರ್ವಾಡಕ್ಕ ಡಿ.ಸಿ ಆಗಿ ಬಂದು ಪಾಟೀಲ್ ಅನ್ನೋ ವಿಲನ್ ಅಟ್ಟ್ಯಾಡ್ಸಿ ಹೊಡ್ಯೋದು.. ಹಿಂಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ವಿಚಾರ ಅವ. ನೋಡೋಣು..


ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ- ಭಾರತದ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಬೇಸ್.
ಹುಡುಕ್ಯಾಡಿದ್ರ ಹತ್ರಾಗ್ ಒಬ್ಬರ ಧಾರ್ವಾಡ್ ಕಡಿ ಮನ್ಷ ಸಿಗೋ ಈ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿ, ನಮ್ ಹುಬ್ಬಳ್ಳ್ಯಾಗ್ ಯಾಕ್ ಬೆಳಿಬಾರ್ದು? ಕೇಶ್ವಾಪುರ ನ ವೈಟ್ ಫೀಲ್ಡ್, ಗೋಕುಲ್ ರೋಡ್ ನ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಿಟಿ ಮಾಡಿದ್ರ, ನವನಗರ ತನ್ ತಾನ ಕೋರಮಂಗಲ ಆಗ್ತದ. ಚನ್ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಲ್ ಇನ್ನೊಂದು ಗಾಂಧಿ ನಗರ ಆಗಿ, ದೇಶ್ ಪಾಂಡೆ ನಗರ ಹೊಸ ಜಯನಗರ ಆಗ್ ಬಾರ್ದ್ಯಾಕ್?


ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ - ಬೆಂಗಳೂರು - 4 ತಾಸ್ನ್ಯಾಗ್ ಮುಟ್ಸೋ ಟ್ರೈನು..
ಇರೋ 400 ಕಿಲೋ ಮೀಟ್ರಿಗೆ 10 ತಾಸ್ ಯಾಕ್ ಬೇಕ್ ಪಾ? ತಾಸಿಗೆ 100 ಕಿ.ಮೀ ಓಡೋ ಅಂತ ಟ್ರೈನ್ ಹಾಕಿಶಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6 ಗಂಟೆ ಕ್ಕ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಬಿಟ್ರ 10 ಗಂಟೆ ಕ್ಕ ಬೆಂಗಳೂರಾಗ್ ಇರ್ಬೇಕ್. ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕೆಲ್ಸ ಹಗುರಾಕ್ಕಾವ್.

ಹಿಂಗ ವಿಚಾರ ಮಾಡ್ಕೋತ ಕುಂತಾಗ ತಲಿ ಮತ್ತ ಮತ್ತ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ-ಧಾರ್ವಾಡ್ ದ್ ಕಡೀನ ಸುತ್ತಾಡ್ತೇತಿ. ಹಿಂಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದ್ ಛೊಲೋ ಬ್ಲಾಗ್ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗ್ಬೌದು. ಹಂಗಂತ ವಿಚಾರ ನ ಮಾಡ್ಡಿದ್ರ ಹೆಂಗ? ನಿಮ್ಗೇನಾರ ಬೇರೇ ವಿಚಾರ ಬರಾಕತ್ತಿದ್ರ ಇಲ್ಲೇ ಗೀಚಿ ಹೊಗ್ರೆಲ... ಏನಂತೀರಿ?